KIJKTIP !!!

Zaterdag 5 september a.s. – 20.35 uur bij LLiNK op Nederland 3

AANPAKKEN & WEGWEZEN IN PAPUA – DEEL 2

 

Na twee weken Manokwari maar even een berichtje vanuit ons eigenste huisje. Jawel: we hebben een internetverbinding! Nu niet meteen fotootjes gaan opsturen want de verbinding is 2 kb per seconde…

We zitten hier dus nog maar even, maar nu al voelt het alsof we niet weg zijn geweest. Iedereen weet ons zo langzamerhand te vinden en we praten heel wat bij, maken plannen voor het komend jaar en zijn druk bezig met printen van educatiemateriaal, het ondersteunen bij het regelen van de immunisaties voor komend jaar en alles wat er maar te regelen valt. En dat is alles bij elkaar toch veel. Zodanig dat we toch maar weer hebben beslist ons een paar weekjes op te splitsen. Jurgen blijft in Manokwari, regelt de transporten, de opbouw van het steeds maar weer instortende logementsbestuur, de aankoop en het vervoer van de waterzuiveringmachines, het in het gareel brengen van de chauffeurs, het zoeken naar afzetmogelijkheden voor producenten in Senopi, houdt het contact met het thuisfront levend, zoekt naar samenwerking met overheid en kerken, begeleidt en passant nog twee meubelmakers in wording naar hun stageplek in Yogyakarta en voegt zich begin september weer bij Ellis die morgenochtend vroeg naar Senopi vertrekt.
Begin september wordt het immunisatie traject weer opgestart, direct gevolgd door 4 dagen touren langs de verschillende desa’s voor de maandelijkse wegingen van de kinderen. Op dit moment hebben we een paar weken gezelschap van Rene & Ririn met hun zoontje Aryo; vrienden uit Nederland die spontaan besloten om hun vakantie bij ons in Papua door te brengen. Ellis neemt hen een aantal dagen op sleeptouw naar Senopi en ook in de aankomende weken verwachten we bij het YAT nog in totaal 6 toeristen waarvan er enkele ongetwijfeld een bezoek aan Senopi zullen willen brengen.

Ondertussen is iedereen in de stad en in Senopi in rep en roer, want 17 augustus is weer in aantocht. Dan is het namelijk Onafhankelijkheidsdag, welke overal – ondanks wisselende emoties over de werkelijk ervaren onafhankelijkheid (namelijk niet…) door de Papua’s – uitgebreid gevierd wordt. In Senopi heeft het vooral het karakter van een districtsfeest; alle dorpen uit het district nemen het tegen elkaar op in de voetbal- en volleybalwedstrijden die in de 2 weken voorafgaand aan 17 augustus gehouden worden. Tot nu toe zijn de teams uit Senopi altijd als winnaar uit de bus gekomen en we zijn benieuwd of de strijd ook dit jaar weer in het voordeel van Senopi beslist wordt. Op de dag zelf vinden er overdag vooral plichtplegingen plaats; de vlag hijsen, de schoolkinderen die zingen, toespraakje hier, toespraakje daar en vooral; de hele dag muziek uit de luidsprekers. Het geheel wordt draaiende gehouden door de generatoren die deze weken overuren draaien. Maar ’s avonds is het pas echt feest; dan wordt de school omgebouwd tot feestruimte en komen de zelfgemaakte muziekinstrumenten en de traditionele kledij tevoorschijn en nemen de dorpen het in muziek en dans tegen elkaar op. De vrouwen, gehuld in hun mooiste doeken en behangen met kralenkettingen, armbanden, hoofdbanden en paradijsvogelveren, laten hun dansen zien en de mannen maken muziek. Vorig jaar was dit al een hele happening en hebben we overigens ook ervaren dat er niets zinnigs van de grond komt in deze weken. En dat geeft ook niet; het is leuk om alle mensen in feeststemming te zien. Pas enkele dagen na 17 augustus komt het normale leven weer een beetje op gang. Omdat wij toch niet stil kunnen zitten, grijpt Ellis de gelegenheid aan om in de pastorie in Senopi weer een beetje te settelen, de kasten eens uit te mesten, het spinnenrag uit de kamer te vegen en de vrouwenbijeenkomsten verder voor te bereiden. Later dit jaar hoopt Ellis met 1 of meer vrouwen uit Senopi een bezoek te brengen aan het vrouwencentrum P3W in Jayapura in de hoop een aantal specifieke trainingen naar Senopi te halen in het kader van – zoals het hier genoemd wordt – socialisatie. Het principe van de trainingen is een soort moeders voor moeders, maar dan op educatiegebied: vrouwen geven aan elkaar door wat ze geleerd hebben en helpen elkaar nieuw verworven kennis toe te passen. In de tussentijd zal Ellis de komende maanden samen met zuster Tina en een kerngroepje vrouwen weer bijeenkomsten houden met de vrouwen en aandacht besteden aan diverse onderwerpen. Eén van de eerste bijeenkomsten zal gaan over de gezondheid van zwangere vrouwen; vele van hen hebben te kampen met bloedarmoede. Soms zodanig dat een vrouw het na de bevalling bijna begeeft door algehele zwakte en ze met spoed naar het ziekenhuis in de stad vervoerd moet worden. Samen gaan we proberen de oorzaken op een rij te krijgen en bedenken wat we kunnen doen om de situatie te verbeteren. En zo zijn er vele onderwerpen, veelal aangedragen door de vrouwen zelf, die op de lijst staan voor het komend jaar.

De kop is er af; ons tweede jaar is van start gegaan. En voor de mensen die het nog niet wisten (maar wellicht al wel vermoedden ): we zijn van plan om er na de geplande 2 jaar nog 2 jaar aan vast te plakken… Dus voorlopig zijn jullie nog niet van onze weblogberichten af, zullen we maar zeggen.

En ook niet van onze ‘Toppuntjes’, waarvan hieronder weer een grove selectie.
De Hollandse Toppuntjes? Altijd welkom! NIET te verwarren met de Hollandse Toppertjes (ook al voelt Gordon – volgens onze bronnen – de hete adem in de nek van het konkelend Toppertjes-management en gaat het hardnekkige gerucht dat hij gaat worden ingeruild tegen Geer…):we blijven graag verschoond van enig nieuws uit deze hoek…..tenzij Gordon als ultieme wraak een “tegencoup” pleegt door zich Geer’s plekje als host van Holland’s Got Talent live op TV en met grof geweld toe te eigenen…..maar ach… ook dat hoeven we eigenlijk niet te weten…

Tot later!

Liefs,
J&E

 

HET TOPPUNT VAN…

Het toppunt van…’graag gedaan’
De mantri die – na een mooi horloge in ontvangst te hebben genomen – veronderstelt dat we waarschijnlijk wel vergeten zijn om ook de gevraagde hakbijl voor hem mee te nemen uit Nederland. Laten we het er op houden dat wij 30 kilo overgewicht zelf al iets te veel van het goede vonden…
Het toppunt van…’smaken verschillen’
Het nichtje van de pater die een minuut lang orgastische kreten van blijdschap slaakte bij het uitpakken van de door ons meegebrachte dvd van ons aller, lang gelokte, breed lachende (wat heeft ie mooie tanden…) André Rieu…
Het toppunt van…’dat ons dat nog mag overkomen’
Bij aankomst in Manokwari een internetverbinding aantreffen in ons huisje…
Het toppunt van…’genot’
De labelwriter & een echte, zachte bank in huis die niet roze, mintgroen of goud is (of een combinatie van die drie) – Ellis
Sambal & met je handen eten – Jurgen
Het toppunt van…’jammer’
Dat onze verzekering de lenzen van -7,50 en -2,75 voor blinde vink Jurgen niet vergoedt en wij – bij het nalezen van het Reglement Hulpmiddelen – lezen dat je pas NA schriftelijke motivatie door een OOGARTS en NA toestemming te hebben verkregen van de verzekering, gezichtshulpmiddelen mag aanschaffen. MAAR, het dan moet het wel meer dan +10 of -10 zijn. Op onze vraag of zij eens in hun verzekerdenbestand willen speuren naar verzekerden die zodanig blind door het leven gaan dat ze voldoen aan de voorwaarden EN die tevens over het uitzonderlijk vermogen beschikken om toch nog hun kleine lettertjes te lezen, hebben wij tot op heden nog geen antwoord mogen ontvangen….
Het toppunt van…’jammerder’
Dat ze – net nu het huisje pal naast ons in Manokwari eindelijk af is en we onze oordoppen in de prullenbak wilden gooien – net vorige week begonnen zijn met een huis 60 meter verderop en het daarbij nodig vinden om van 06.00-22.30 uur de cementmolen te laten draaien…
Het toppunt van…’superlatieven voor jammer ontbreken ons’
Dat er elke dag op mysterieuze wijze 5000 liter water verdwijnt uit onze opslagtank, zodat wij ‘s morgens met de shampoo in onze ogen de badkamer moeten aftasten. Blijkt dat de buren het water aftappen en daarmee, middels een ingenieus slangensysteem, de gehele kampung van water voorzien…

Recente berichten

Update vanuit Sawinggrai

Update vanuit Sawinggrai

In Sawinggrai, Raja Ampat, wordt er onverminderd hard gewerkt aan het voedselbos. Een zomer update van onze partners terplaatse.

Lees meer